✕
8429238

فناوری سوکرولیپوزومال؛ نسل جدید مکمل‌ها با جذب چندبرابری و عوارض کمتر

فناوری سوکرولیپوزومال؛ نسل جدید مکمل‌ها با جذب چندبرابری و عوارض کمتر

با استفاده از فناوری لیپوزومال، ماده فعال در لیپوزوم‌های کروی کوچکی که از فسفولیپیدها ساخته شده‌اند، بسته‌بندی می‌شوند. لیپوزوم ها با پوشاندن و پنهان کردن ماده موثره تاحدی از آن در برابر آنزیم های گوارشی و اسید معده محافظت می کنند. در سوکرولیپوزوم ها، ساختارهای لیپوزومال توسط ماتریسی از سوکروز استر و استارچ پره ژلاتینه پوشانده می شوند. دیواره فسفولیپیدی و ساختار ماتریسی توسط کراس لینکر یونی عموما کلسیم تری فسفات پایدار شده است. این ساختار مانند یک سپر محافظ برای لیپوزوم و مواد انکپسوله عمل می کنند و اطراف ماده مغذی را می پوشاند. بنابراین، با اسید معده و آنزیم لیپاز تماس پیدا نمی کند، پایدار به محل جذب می رسد و در نتیجه جذب آن محدود نمی شود.

سوکرولیپوزوم ها می توانند مستقیماً با غشای سلولی انسان ترکیب شوند، زیرا از نظر ساختاری یکسان هستند. بنابراین عملکرد سوکرولیپوزوم ها عمدتاً انتقال ماده فعال به روشی ساده است تا بتواند بدون از دست دادن اثر وارد جریان خون شود. ماده فعال به طور کامل وارد جریان خون و سلول های ما می شود و در نتیجه فراهمی زیستی می تواند تا 4 برابر بیشتر می شود. همچنین میسل های سوکروزاستری که در بدن تشکیل می شود مسیر جذبی جدیدی از Mcell ها را فراهم می سازد که جذب لنفاوی هم ایجاد می شود.

به دلیل جذب بالاتر مکمل های سوکرولیپوزومال، میزان مصرف در بیماران کاهش می یابد که موجب کاهش سمیت اجزای فرمولاسیون در بدن بیماران می شود.

فناوری سوکرولیپوزومال (Sucrosomial) برای حل مشکل اساسی کمبود مینرال ها و ویتامین ها مانند آهن، کلسیم، منیزیم ، و ویتامین دی توسعه داده شده است که کمبود تغذیه‌ای بسیار گسترده در جهان است. متأسفانه، اکثر مکمل‌های موجود محدودیت‌های بزرگی دارند، از یک سو به دلیل عوارض جانبی مرتبط با مصرف مینرال و از سوی دیگر به دلیل مشکلات طبیعی بدن در جذب گوارشی آن.

مکمل‌های سوکرولیپوزومال و مکمل‌های لیپوزومال سنتی هر دو از سیستم‌های دارورسانی مبتنی بر لیپیدها برای افزایش جذب مواد مغذی استفاده می‌کنند، اما فناوری سوکرولیپوزومی مزایای متمایزی را ارائه می‌دهد:

  1. پایداری و ماندگاری بیشتر مکمل‌های سوکرولیپوزومال: در این مکمل ها از استرهای اسید چرب سوکروز (سورفکتانت‌های غیر یونی) برای تثبیت ساختار لیپوزوم استفاده می‌شود و از اکسیداسیون و تخریب ساختار لیپوزوم‌های معمولی که فقط حاوی فسفولیپیدها هستند جلوگیری می‌کنند. این امر باعث می‌شود که آنها در برابر اسید معده و تجزیه آنزیمی مقاوم‌تر باشند و راندمان جذب بالاتری را تضمین کنند. همچنین سیاه شدن دندان ناشی از آهن با لیپوزوم ها قابل مشاهده است اما در سوکرولیپوزوم ها بعلت پایداری و پوشش بهتر دیده نمی شود.
  2. جذب و فراهمی زیستی بهبود یافته: فرمولاسیون‌های سوکرولیپوزومال در مقایسه با لیپوزوم‌های سنتی، ذرات لیپوزوم کوچکتر و یکنواخت‌تری (حدود 100 نانومتر یا کمتر) را درون ساختار خود محافظت می کنند که امکان نفوذپذیری بهتر روده و جذب سلولی را فراهم می‌کند. استرهای سوکروز، چسبندگی مخاطی را افزایش می‌دهند و زمان تماس با پوشش روده را برای جذب بهتر طولانی‌تر می‌کنند.
  3. مکمل های سوکرولیپوزومال نیازی به نگهداری در یخچال ندارند: مکمل‌های لیپوزومی سنتی (به ویژه اشکال مایع) اغلب برای جلوگیری از تخریب فسفولیپید به نگهداری در یخچال نیاز دارند. مکمل‌های سوکرولیپوزومی در برابر حرارت مقاوم‌تر هستند و این باعث می‌شود که برای نگهداری در دمای اتاق بدون از دست دادن قدرت دارویی، مناسب باشند.

۴. طعم و حلالیت بهتر استرهای سوکروز، طعم مکمل‌ها را بهبود می‌بخشند و طعم تلخ یا گچی رایج در برخی از محصولات لیپوزومی را کاهش می‌دهند. آنها همچنین حلالیت در آب را افزایش می‌دهند و مخلوط کردن آنها را در نوشیدنی‌ها بدون جداسازی آسان‌تر می‌کنند.

۵. سازگاری گسترده‌تر با مواد مغذی: فناوری سوکرولیپوزومی می‌تواند هر دو ترکیب محلول در چربی (مانند ویتامین‌های D، K، کورکومین) و محلول در آب (مانند ویتامین C، گلوتاتیون) را به طور مؤثر کپسوله کند.

۶. کاهش مشکلات گوارشی: برخی از افراد در اثر مصرف دوزهای بالای فسفولیپیدها (مانند لسیتین آفتابگردان یا سویا) در مکمل‌های لیپوزومی معمولی دچار ناراحتی دستگاه گوارش (مانند نفخ، اسهال) می‌شوند. مکمل‌های سوکرولیپوزومی از محتوای فسفولیپید پایین‌تری استفاده می‌کنند و این عوارض جانبی را به حداقل می‌رسانند.

مکمل‌های سوکرولیپوزومال در مقایسه با مکمل‌های لیپوزومی سنتی، پایداری، جذب و عملکرد گوارشی بهتری ارائه می‌دهند و همین امر آنها را به انتخابی برتر برای رساندن مواد مغذی با فراهمی زیستی بالا تبدیل می‌کند.

حضور فسفولیپیدها و ماتریس سوکروزاستر باعث می‌شود كه ویتامین ها و مواد معدنی موجود در ساختار سوکروزومیال به عنوان یك ساختار شبیه وزیكول از طریق مسیرهای پارا سلولار (جذب بین سلولی) و ترانس سلولار (جذب درون سلولی) جذب شود. همچنین ساختار سوکرولیپوزومال باعث فعال شدن سلول‌های میکروفولد از تکه‌های Peyer (سلول‌هایی M) را فعال می کنند، مطالعات نشان داده شده است که سلول‌هایی M مسیری را برای رساندن ذرات وزیکول مانند خوراکی به سیستم لنفاوی فراهم می‌کنند.

 

  1. Adapting liposomes for oral drug delivery. Acta Pharmaceutica Sinica B, 2019. Link
  2. Aptamer-modified M cell targeting liposomes for oral delivery of macromolecules. European Journal of Pharmaceutics and Biopharmaceutics, 2022. Link
  3. Gómez-Ramírez S, et al. Sucrosomial® Iron: An Updated Review of Its Clinical Efficacy for the Treatment of Iron Deficiency. Pharmaceuticals. 2023;16(6):847. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC10305423/
  4. Gómez-Ramírez, Susana, Elisa Brilli, Germano Tarantino, and Manuel Munoz. “Sucrosomial® iron: a new generation iron for improving oral supplementation.” Pharmaceuticals 11, no. 4 (2018): 97.
  5. Pande, Shantanu. “Liposomes for drug delivery: review of vesicular composition, factors affecting drug release and drug loading in liposomes.” Artificial Cells, Nanomedicine, and Biotechnology 51, no. 1 (2023): 428-440.
  6. Rommasi, Foad, and Neda Esfandiari. “Liposomal nanomedicine: applications for drug delivery in cancer therapy.” Nanoscale research letters 16, no. 1 (2021): 95.